• سخنان حکیمانه    :   زندگی را طی کن    آنگاه که بر بلند ترین قله هایش رسیدی لبخند خودت را نثار تمام سنگ ریزه هایی کن که پایت را خراشیدند...!!!  
  • رشد و نموسروصورت قبل از تولد

    رشد ونمو سروصورت قبل از تولد

    رشد و نمو انسان یک فرآیند پی در پی و مداوم است و شروع آن هنگامی است که یک اووم زن توسط اسپرم مرد بارور می شود. تقسیم سلولی، رشد و تمایز ( Differentiation) اووم بارور، یک سلول اختصاصی به نام تخم (zygote) را به یک انسان پر سلول کامل مبدل می سازد. تکامل آدمی از زمان باروری آغاز می شود، اما پیش از وقوع این فرآیند، اتفاقات مختلفی (مانند گامتوژنز) می بایست صورت گیرد.
    تکامل جنینی به سه دوره مشخص در طول 280 روز دوره آبستنی (ده ماه قمری) تقسیم می شود.
    1- دوره اووم از حاملگی تا هفتمین یا هشتمین روز
    2- دوره امبریو (جنینی) از دومین تا هشتمین هفته که به زیر دوره های پره سومیت، سومیت و پست سومیت تقسی می شود.
    3- دوره فتوس از سومین تا دهمین ماه قمری طول می کشد.
    پرونوکلئوس های زن و مرد با هم ترکیب شده و سلول جدیدی موسوم به زیگورت را تشکیل می دهند پس از آنکه هر دو پرونوکلئوس DNA خود را مضاعف کردند کروموزوم های پدر و مادر در هم تداخل نموده، از طول شکاف برداشته و وارد تقسیم میتوزی می گردند. پس از سه تا چهار روز تخم به شکل توت در می آید(مورولا) و وارد حفره رحم می شود. به زودی در داخل مورولا یک حفره ایجاد می شود که ان را به بلاستوسیت تبدیل می کند.
    در جریان هفته دوم، همزمان با تکمیل لانه گزینی بلاستوسیت، وقوع تغییرات مورفولوژیکی در توده سلولی داخلی سبب ایجاد یک دیسک جنینی دو لایه شده که شامل اپی پلاست و هیپوبلاست می باشد این دیسک جنینی سه لایه زایگر جنینی یعنی اکتودرم، مزودرم و آندروم را به وجود می آورد.
    هفته سوم تکامل انسانی، مرحله توسعه سریع رویان از دیسک رویانی است از مشخصات این مرحله تشکیل سه لایه زاینده جنینی، می باشد و از این سه لایه، تمام بافت ها و ارگان های رویان شکل می گیرند. هفته های چهارم تا هشتم دوره بسیار مهمی در تکامل آدمی به حساب می آیند زیرا در این زمان، تکامل ساختمان های عمده داخلی و خارجی آغاز می شود. چون ارگان های اصلی و سیستم ها در طول این پنج هفته تکامل می یابند، در صورتیکه رویان در معرض “تراتوژن ها” (teratogens) قرار بگیرد ممکن است ناهنجاری های بزرگ مادرزادی ایجاد گردد.
    این پنج هفته را به عنوان دوره رویانی (embryonic period) می شناسند. تمام سیستم های اعضا اصلی، تا انتهای دوره رویانی تکاملشان را آغاز می کنند اما بیشتر اعضا از لحاظ عمل و فعالیت در سطح پایینی هستند. دستگاه برانشیال یکی از ان هاست که قسمت اعظم سر و گردن را به وجود می آورد. در طی هفته های چهارم و پنجم، حلق اولیه از طرفین توسط قوس های برانشیال محدود می شود.
    هر قوس برانشیال دارای یک شریان، یک جسم غضروف، یک عصب و قسمت های عضلانی می باشد. از طرف خارج،قوس های برانشیال توسط شیار های برانشیال از یکدیگر جدا می شوند. از طرف داخل ، این قوس ها توسط فرورفتگی های حلق به نام بن بست های حلقی از یکدیگر جدا هستند. در محلی که اکتودرم شیار های برانشیال با آندودرم بن بست های حلقی برخورد می نماید، پرده های برانشیال شکل می گیرند. قوس های برانشیال، بن بست های حلقی، شیارهای برانشیال و پرده های برانشیال کلا دستگاه برانشیال را تشکیل می دهند. به طور کلی تکامل زبان،صورت،لب ها، فک ها، کام، حلق و گردن در اثر تغییر و تبدیل های دستگاه برانشیال از حالت رویانی به حالت بالغ خود، به وجود می آیند. مشتقات مختلفی که از اجزا قوس های برانشیال ناشی می شوند در جدول(1-5) به طور خلاصه نوشته شده است.
    جمجمه به دو قسمت تقسیم می شود. 1- نورو کرانیوم: که به طوراولیه از سومیت های پس سری و سومیتومرها مشتق می شود. و به دو بخش تقسیم می گردد: الف) بخش غشائی (طرفین و سقف جمجمه) از مزانشیمی منشا میگیرد که مغز را پوشانده و دستخوش استخوانی شدن غشائی می گردد.
    ب) بخش غضروفی (کندروکرانیوم): که در ابتدا از تعدادی غضروف های جدا از هم تشکیل شده است، وقتی این غضروف های بهم متصل شدند و به طریق استخوانی شدن داخل غضروفی استخوانی گردیدند، قاعده جمجمه را می سازند.
    2- ویسروکرانیوم: که به طور اصلی توسط غضروف های اولین دو زوج کمان حلقی تشکیل می گردند. از ستیغ عصبی مشتق شده و استخوانبندی صورت را می سازد.
    در ششمین هفته جنینی، غضروف مکل فرم خودش را تکمیل می کند و بعدا مندیبول به طریقه استخوانی شدن داخل غشائی در اطراف غضروف مکل شروع به فرم گرفتن می کند و بعدها کندیل غضروفی از غضروف جداگانه دیگری ساخته می شود.
    ماگزیلا در ابتدا از یک مرکز مزانشیمی متراکم، واقع در زائده ماگزیلاری شکل می گیرد. این ناحیه در سطح کناری کپسول نازال قرار دارد. تا وقوع تشکیل استخوان، کپسول نازالی، تنها محافظ اسکلتی قسمت فوقانی صورت است. مراکز استخوانی شدن ماگزیلا، قدری دیرتر از مندیبول و بعد از هفت هفتگی شروع می شود و رشد ماگزیلا به طریق اینتراممبرانوز می باشد.
    تمام شیار های برانشیال نا پدید می شوند، به جز اولین زوج شیارها که باقی مانده و مجرای گوش خارجی را به وجود می آورند. تمام پرده های برانشیال نیز ناپدید می شوند به جز اولین زوج پرده ها که باقی مانده و تبدیل به پرده های صماخ می گردند. اولین بن بست حلقی، حفره صماخ، دهلیز ماستوئید و لوله استاش را به وجود می آورد. دومین بن بست حلقی در ارتباط با تکامل لوزه پالاتین می باشد و اپی تلیوم سنگفرشی مطبق این لوزه از آندودرم همین قوس به وجود می آید. تیموس از سومین زوج بن بست های حلقی به وجود می آید.
    غدد پاراتیروئید از سومین و چهارمین بن بست های حلقی منشا می گیرند. غده تیروئید از رشد به طرف پایین کف حلق اولیه در محلی که زبان تکامل می یابد، به وجود می آید. باید در نظر داشت که بیشتر ناهنجاری های سر و گردن در حین تبدیل اجزا دستگاه برانشیال به شکل بالغ خود ناشی می شوند.
    هفته نهم تا تولد که دوره جنینی(the fetal period) نامیده می شود، تکامل در مرحله جنینی به طور اولیه بر روی رشد سریع بدن، بزرگ شدن و تمایز یافتن بافت ها و ارگان هایی که در مرحله رویانی تکامل آن ها آغاز شده متمرکز می باشد. تغییر مشخصی که در مرحله جنینی روی می دهد رشد آهسته سر نسبت به بقیه بدن است در این دوره جنین کمتر به اثرات تراتوژیک دارو ها، ویروس ها و اشعه حساس است ولی این عوامل می توانند عملا تکامل طبیعی را تحت نفوذ قرار دهند به خصوص در مغز و چشم.

    مطالب مرتبط :

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    کلیه ی حقوق این سایت مربوط به گروه آناتومی دانشکده پزشکی علی ابن ابیطالب یزد میباشد.

    مدیر گروه آناتومی : دکتر فاطمه پیغمبری

    طراح سایت : سید محمد امین هاشمی پور

    مدیریت محتوایی سایت: امیرحسین اشرف

    ویرایش سایت: محمد مهدی جارچی یزدی

    تمام حقوق این سایت برای © 2018 سایت گروه علوم تشریح دانشکده پزشکی علی ابن ابیطالب یزد. محفوظ است. طراحی توسط:سید محمد امین هاشمی پور